Na koniec czwartej kolejki ligi rumuńskiej, Dynamo Bukareszt podejmie u siebie zespół ACS Timisoara. Gospodarze w przypadku zwycięstwa zrównają się punktami z pierwszą i drugą drużyną, dlatego mecz ten jest dla nich o tyle ważny, żeby mieć kontakt z czołówką. Timisoara to drużyna, która od początku rozgrywek gra bardzo defensywnie. Szczelnie bronią dostępu do własnej bramki, jakby już w szatni mówili sobie: "gramy na zero z tyłu, a może z przodu coś wpadnie". Dwa razy ten schemat nie wypalił, bo przeciwnikowi udawało się strzelać bramkę i Timisoara przegrywała. Jednak trener nie zrezygnował ze swojej defensywnej taktyki i w trzeciej kolejce ACS w końcu broniło się umiejętnie, nie tracąc bramki. Za to sami dość szczęśliwie trafili do siatki i dopisali sobie na konto trzy punkty. Dynamo zremisowało dwa razy, ale na trudnych wyjazdach. Grając już na swoim stadionie wygrało 1-0, ale w przeciwieństwie do Timisoary tak niskie zwycięstwo nie wynikało z minimalizmu i zachowawczości, tylko nieskuteczności. Na pewno drużynę ze stolicy Rumuni czeka niełatwa przeprawa, bo mecz stoi pod znakiem bicia głową w mur. Piłkarze jednak będą go musieli przełamać, jeżeli nie chcą, aby czołówka im uciekła. Dynamo powinno sobie poradzić i zgarnąć trzy punkty.
W niedzielę zmierzą się ze sobą zespoły, które po dwóch kolejkach mają komplet punktów. O ile Legia wygrywała swoje spotkania spektakularnie, ciesząc kibiców wieloma strzelanymi golami, to Górnik grał jak przyczajony bokser - nie imponował stylem gry, ale zawsze w odpowiedniej chwili zadawał skuteczny cios. Mimo, że w ekipie z Łęcznej nie ma żadnych powalających nazwisk, to piłkarze z Lubelszczyzny nie zawodzą. Szkoleniowiec Jurij Szatałow świetnie przygotował zespół taktycznie, każdy zna swoją rolę na boisku i wie czego się od niego wymaga. Dobrze wygląda współpraca na linii Cernych - Śpiączka. Podczas gdy jeden gra jako lekko cofnięty napastnik i przetrzymuje piłkę, czym absorbuje obrońców, to drugi, wykorzystując powstałe luki, szuka sobie miejsca w polu karnym i czeka na podanie. Ta dwójka często wymienia się rolami w przytoczonym schemacie, co sprawia, że w szeregi obrony rywala wkrada się jeszcze większy chaos. Z Legią raczej Górnik zagra o wiele bardziej defensywnie niż w dwóch ostatnich spotkaniach. Mimo faktu, że Łęcznianie są gospodarzami, to mając świadomość tego, że Legia jest rozpędzona, a warszawscy piłkarze osiągnęli bardzo wysoką formę, to Górnik nastawi się na remis. Gościom będzie bardzo trudno przebić się przez ten mur, zwłaszcza że piłkarz, który napędzał stołeczną drużynę, czyli Ondrej Duda raczej nie zagra, a zastąpić go ma nie potrafiący się odnaleźć w Legii Masłowski. Będzie też trudno bez Jodłowca, który daje zespołowi wiele w defensywie i ofensywie. Dlatego możliwe, że rozpędzona Legia wyhamuje w Łęcznej i podzieli się punktami z Górnikiem.
Dwie najsilniejsze niemieckie drużyny otworzą nowy sezon, grając ze sobą o pierwsze trofeum - Superpuchar Niemiec. To Wolfsburg będzie gospodarzem tego spotkania, co na pewno dodatkowo zmotywuje piłkarzy Wilków do zwycięstwa. Bayern jako mistrz Bundesligi będzie chciał udowodnić swoją wyższość nad rywalem, więc także postawi twarde warunki w tym meczu. Każda z drużyn odczuwa zatem silny impuls, aby wygrać. Bawarczycy mają drużynę pełną gwiazd. Gracze tacy jak Thomas Muller, Philipp Lahm czy Robert Lewandowski to zawodnicy o uznanej marce i wyrobionym nazwisku. Natomiast większość zawodników Wolfsburga to piłkarze, którzy dopiero za jakiś czas tymi gwiazdami się staną. Należą do tej grupy, np. Ricardo Rodriguez albo Maximilian Arnold. W kadrze jednak są dwie osoby, które wspięły się już na międzynarodowy poziom. Kevin De Bruyne i Andre Shurrle z pewnością stanowią o sile Wilków. W okienku transferowym do znaczących zmian doszło tylko w ekipie Pepa Guardioli. Z przewlekłymi kontuzjami borykają się Robben i Ribery, więc na skrzydło ściągnięto Douglasa Costę. W związku z odejściem Bastiana Schweinsteigera, środek pola wzmocnił Arturo Vidal. Z Wolfsburga nikt znaczący nie odszedł, a klub zasilił Max Kruse, który zagra prawdopodobnie od pierwszej minuty w sobotnim spotkaniu. Mecz zatem będzie wyrównany i może się skończyć remisem.
W starciu dwóch śląskich drużyn nie powinno zabraknąć emocji. Piłkarze Piasta mają prawo czuć spory niedosyt po nieszczęśliwej porażce w Chorzowie, gdzie bramki dla Ruchu padały przypadkowo. Dodatkowo zmotywuje to ich, aby pokusić się o 3 punkty w dzisiejszym meczu. Górnik Zabrze przegrał w Łęcznej, jednak długo utrzymywał się remis. Zabrakło koncentracji w końcówce spotkania. Obie ekipy więc będą chciały udowodnić, że ostatnia kolejka nie odzwierciedlała ich prawdziwej dyspozycji. Piast potrafi zagrać ładnie dla oka, uzdolnieni technicznie Badia i Vacek zaprezentowali już w Chorzowie kilka składnych akcji. Często ataki następują flankami, problemem jest jednak to, że w Gliwicach nie ma już napastnika z prawdziwego zdarzenia, który potrafiłby dobrze się ustawić i zakończyć golem dośrodkowanie skrzydłowego. Obrona popełnia dużo prostych błędów, tak jak to było w Chorzowie. Zresztą już nawet w pierwszej kolejce Termalica łatwo przechodziła przez defensywę Piasta, tyle że była nieskuteczna. Górnik natomiast dobrze operuje piłką w środku pola, dzięki Sobolewskiemu i Jeżowi. Obrona jest jeszcze niezgrana, więc Górnik tracił przez to dziwne bramki. Strzelanie goli rozkłada się na całą drużynę, ponieważ w Zabrzu nie pokuszono się o zakupienie bramkostrzelnego napastnika. Zarówno Piast jak i Górnik mają swoje atuty i słabości, ich potencjał jest podobny, więc spotkanie skończyć się może remisem.
KS Kukesi pewnie przebrnęło przez dwie rundy eliminacyjne LE, a teraz przed nimi mecz z warszawską Legią. Stołeczny zespół ostatnio jest w gazie, ponieważ odprawił z kwitkiem rumuńskie Botosani, rozgromił Śląsk Wrocław na wyjeździe, a na własnym stadionie nie pozostawił żadnych złudzeń Podbeskidziu. Mimo że Legia jest po dużej przebudowie, to nowi zawodnicy dobrze się wkomponowali do zespołu. Po odejściu Astiza i Dossy Juniora miejsce na środku obrony obok Rzeźniczaka zajął Pazdan. Do poczynań stoperów nie można mieć zbyt wielu zastrzeżeń. Furman dobrze zastępuje kontuzjowanego Vrdoljaka, co pokazał choćby w meczu we Wrocławiu. W Legii nie ma problemów z napastnikiem, Nikolić jest jeszcze lepszy od Orlando Sa. Drużyna z Warszawy w tym sezonie zagrała bardzo słabo w meczu o Superpuchar Polski, w pierwszym meczu z Botosani było bardzo przeciętnie, ale później piłkarze pewnie wygrywali swoje spotkania. Drużyna Kukesi jednak na pewno się Legii postawi. To twardo grający zespół, a III runda kwalifikacji LE, to okazja dla nich do wykazania i wypromowania się. Na papierze lepsza jest oczywiście Legia i powinna przejść KS Kukesi, ale wiedząc, że to dwumecz, nie rzucą wszystkich sił na mecz w Albanii, spotkanie może się skończyć nawet remisem.
Mecz rosyjskiego FK Krasnodar ze Slovanem Bratysława zapowiada się na wyrównany. Mimo że wielu wskazuje gospodarzy jako faworyta, to rezultat może być inny. Owszem, liga rosyjska bije słowacką na głowę, ale Krasnodar w tej chwili nie jest drużyną, która odbiegała by poziomem od zespołu z Bratysławy. Slovan zrobił ciekawe transfery, ściągając dobrze zapowiadających się zawodników. Wymienić tu można Mauro Gonzaleza, który został wypożyczony z argentyńskiego Boca Juniors. Jest to 18-letni środkowy pomocnik, który ma nie lada talent. Wystarczy powiedzieć, że został wybrany najlepszym zawodnikiem prestiżowego turnieju młodzieżowego - Franz Josef Cup. Bardzo możliwy jest jego występ w meczu w Rosji. Obie ekipy zaprezentowały się podobnie w swoich ligach. Mają po jednym zwycięstwie i porażce. O ile Slovan na swoim podwórku wcale nie grał źle, tylko był nieskuteczny, to Krasnodar pokazał bardzo słaby futbol. Jest szansa na to, że drużyna ze stolicy Słowacji pokusi się o niespodziankę i zremisuje.
Przed Kolejorzem trudna przeprawa. Już w III rundzie kwalifikacji do LM trafił na przeciwnika, który na papierze jest silniejszy o kilka klas od każdej polskiej drużyny. FC Basel zdominował szwajcarską ekstraklasę, będąc mistrzem sześć razy z rzędu, dlatego nie musi się martwić o godzenie rozgrywek pucharowych z ligowymi. Może rzucić wszystkie siły na Europę, ponieważ zmiennicy bez problemów radzą sobie na własnym podwórku. Pierwszy garnitur jest zdolny natomiast do pokonania tak zasłużonych drużyn jak Manchester United, Chelsea czy Liverpool. 1/8 finału LM czy półfinał LE to na tę chwilę dla każdego polskiego zespołu abstrakcja, tymczasem FC Basel właśnie takimi sukcesami może się poszczycić w przekroju dwóch ostatnich sezonów. Lech jednak to drużyna z ogromnym potencjałem. Gdy poznański klub go uwolni, wtedy jest zdolny grać fantastycznie. Kolejorz wcale nie jest bez szans, a na pewno zagra na sto procent swoich możliwości. Trener Maciej Skorża w środku pola prawdopodobnie postawi na tercet Trałka-Dudka-Hamalainen (jeżeli Linetty będzie gotów do gry, to on wejdzie za Dudkę). Może druga linia FC Basel jest lepsza pod względem czysto piłkarskim, zawodnicy są bardziej uzdolnieni technicznie, zadziwiają szybkością i zwrotnością. Jednak zagrają przeciwko pomocnikom, którzy są bardzo dobrze przygotowani taktycznie, brak umiejętności technicznych nadrabiają ustawianiem się i boiskowym sprytem. Filigranowi piłkarze Baselu mogą mieć wielkie problemy przeciwko twardo grającym rywalom. Kolejorz będzie mógł grać z kontry, czyli tak jak lubi. Obrona FC Basel nie jest silnym punktem tej drużyny, a szybcy skrzydłowi, tacy jak Pawłowski czy wracający do składu Lovrencics są w stanie ją rozerwać. Skromne zwycięstwo Lecha wcale nie jest wykluczone.
Rewelacja ostatniej edycji Pucharu Polski, drużyna Błękitnych, zmierzy się z Termalicą Nieciecza - klubem, który występuje o dwa pułapy wyżej w systemie ligowym, ale dopiero debiutuje w najwyższej klasie rozgrywkowej. Spotkanie więc wcale nie zapowiada się na jednostronne, nie ma jakiejś widocznej różnicy klas między zespołami. Dla Błękitnych będzie to drugie spotkanie w tym sezonie o stawkę. Tym pierwszym był mecz z Gwardią Koszalin w poprzedniej rundzie, który nie przysporzył większym problemów. Termalica natomiast grała dwa mecze w lidze. Nie mogą jednak być po nich zadowoleni, ponieważ nie ugrali ani punktu i nie strzelili nawet jednej bramki. Warto jednak zaznaczyć, że to nie jest tak, że zespół z Niecieczy zupełnie odstaje od Ekstraklasy. Potrafi sobie stwarzać sytuacje bramkowe, ale szwankuje skuteczność. Osłabieniem na pewno będzie brak Dawida Plizgi w kadrze meczowej. To czołowy zawodnik i ktoś, kto umie rozruszać grę ofensywną. Błękitni postawią bardzo trudne warunki, cała drużyna żyje tym meczem, zawodnicy pragną ponowić wspaniałą przygodę z Pucharem Polski. Termalica natomiast zrobi wszystko, aby nie przegrać trzeci raz z rzędu. Spodziewać można się remisu.
Już w III fazie kwalifikacyjnej LM kibiców czekają nie lada emocje. Zagrają ze sobą dwie drużyny, w których występują bardzo znani i wciąż nieźli piłkarze. Fenerbahce wzmocniło ofensywę, kupując dwóch piłkarzy Manchesteru United. Na skrzydle grać ma Nani, który słynie z ogromnej szybkości i żywiołowych dryblingów. Zaskakujący może być transfer Robina van Persiego. Bramkostrzelny Holender może nie miał najlepszego ostatniego sezonu, ale jeszcze w nie tak odległych czasach zostawał królem strzelców Premier League. Mógł spokojnie wybrać jakąś silną ligę, np. niemiecką albo hiszpańską, a jednak zdecydował się na Turcję. W Fenerbahce postanowiono zadbać też o linię obrony i kupiono z francuskiego Lille Simona Kjaera. Najdroższym transferem lata było jednak pozyskanie z brazylijskiego FC Sao Paulo defensywnego pomocnika. Souza to gracz bardzo uzdolniony technicznie i potrafiący rozegrać piłkę w bardzo szybkim tempie. W kadrze Turków jest też kilku innych uznanych piłkarzy, wystarczy wspomnieć chociażby o Moussa Sow i Bruno Alvesie. Szachtar natomiast musiał pogodzić się z odejściem kilku kluczowych piłkarzy. Przebojowy Douglas Costa zasilił Bayern Monachium, a gwarantujący gole Luiz Adriano postanowił spróbować swoich sił w AC Milan. Twardy jak skała defensywny pomocnik Fernando zasilił inny włoski klub, przeniósł się do Sampdorii. W kadrze nadal jednak są bardzo dobrzy piłkarze. Darijo Srna czy Aleix Texeira zapewniają bardzo wysoki poziom. Na boisku wybiegną więc dwie silne jedenastki i najbardziej prawdopodobny jest remis.
Nadwiślan Góra to drużyna, która dodała wiele kolorytu do drugoligowych rozgrywek. Spisywana na straty i walkę o utrzymanie, potrafiła zapewnić sobie spokojny byt, zajmując dziesiątą pozycję w stawce i zaskoczyć nie jednego faworyta, odbierając mu punkty. Zespół zrobił niesamowity postęp na przestrzeni kilku lat. Jeszcze w 2010 roku grał w lidze okręgowej, a teraz drugi sezon z rzędu występować będzie w scentralizowanej II lidze oraz podejmie u siebie klub z Ekstraklasy w Pucharze Polski. Kadrę wypełniają młodzi piłkarze z regionu, którzy nie mieli jeszcze styczności z wielkim futbolem, dlatego spotkanie z Zagłębiem będzie dla nich szansą na wypromowanie się. Z klubu odszedł utalentowany Adam Setla, ale zastąpić go ma Arkadiusz Kowalczyk. Na napastniku, który grał już w Nadwiślanie i nawet pomógł awansować do drugiej ligi, ciąży ogromna presja, bo to on ma być najsilniejszym punktem drużyny. Natomiast Miedziowi nie mogą być zadowoleni na początku sezonu, w dwóch domowych meczach zgarnęli tylko jeden punkt. Zawiedli kibiców, którzy myśleli, że najgorsze już za Zagłębiem, a okazuje się, że znowu może być ciężko na najwyższym szczeblu rozgrywkowym. Nawet obrona, która spisywała się na medal w pierwszej lidze, teraz zawodzi i to mocno. W lubińskim klubie kuleje atak pozycyjny, co pokazały wspomniane dwa spotkania. A w meczu z Nadwiślanem będzie trzeba ponownie samemu rozgrywać piłkę, zamiast nastawiać się na kontry. Jeżeli Nadwiślan nie popełni żadnych dziwnych błędów to mecz skończy się remisem. Zagłębie może na papierze jest lepsze, zawodnicy już wiele przeżyli, a doświadczonych zawodników w zespole z Góry jest mało, ale to właśnie w tej ekipie panuje coś, co można nazwać siłą młodości.